Como a elección da tarifa eléctrica axeitada pode reducir o custo do alumeado municipal
A iluminación pública é un dos consumos eléctricos máis relevantes dun concello. Miles de luminarias acesas durante toda a noite, todos os días do ano, implican un gasto continuo que pode variar moito segundo a tarifa contratada. A correcta elección desta tarifa non só permite un aforro económico significativo, senón que contribúe a unha xestión responsable dos recursos públicos e a unha planificación enerxética máis sostible.
O custo da electricidade en España divídese en dous termos principais. Por un lado, o térmico de potencia, que é o que se paga por dispoñer dunha potencia contratada determinada, aínda que non se consuma e, por outro, o término de enerxía, que corresponde ao prezo que o municipio paga por cada quilowatt-hora que realmente utiliza.
A isto súmanse as tarifas de acceso, que dependen da potencia necesaria e do tipo de instalación. Desde a reestruturación tarifaria de 2021, as antigas tarifas 2.0A/2.1A unificáronse na 2.0TD (para potencias menores ou iguais a 15 kW) e as instalacións máis potentes utilizan a 3.0TD. Ambas as dúas tarifas funcionan con discriminación horaria, é dicir, con distintos prezos segundo a hora do día: horas punta, chairo e val.
Este punto é clave para o alumeado público, xa que o consumo principal realízase de noite, coincidindo coas horas máis económicas. Escoller unha tarifa que recolla ben esta realidade pode reducir de forma substancial o custo final por kWh.
En que se basea unha boa comparativa de tarifas
Para optimizar o gasto público, non abonda con coñecer a tarifa contratada, senón que cómpre analizar o seguinte:
1. O perfil real de consumo.
Os cadros eléctricos de alumeado funcionan case exclusivamente de noite, polo que unha tarifa con forte diferenza entre periodos punta-val adoita permitir un aforro notable. Isto é diferente ao que ocorre noutros servizos municipais con consumos máis repartidos durante o día.
2. A potencia contratada.
Moitos concellos manteñen potencias superiores ás necesarias, o que incrementa de maneira innecesaria o termo fixo da factura. Unha revisión técnica pode permitir reducir esa potencia sen afectar o servizo e lograr un aforro inmediato.
3. A adecuación entre tarifa e instalación.
Instalacións pequenas ou puntos illados adoitan beneficiarse da 2.0TD, mentres que grandes cadros de mando, con múltiples circuítos e potencias elevadas, encaixan mellor na 3.0TD. Escoller unha tarifa inadecuada significa pagar máis sen obter mellores prestacións.
4. A evolución dos prezos eléctricos.
Os custos da enerxía poden variar significativamente ao longo do ano. Moitos concellos revisan periodicamente as súas tarifas ou optan por contratos específicos mediante concursos públicos que lles permiten asegurar prezos máis competitivos.
A combinación dunha tarifa ben escollida e unha infraestrutura eficiente, por exemplo, luminarias LED, sistemas de control intelixente ou protocolos de mantemento profesional, permite que o custo por punto de luz diminúa de maneira moi significativa. En España, segundo datos do IDAE, a renovación dunha instalación antiga por LED pode reducir o consumo ata nun 60 – 70 %, e a tarifa axeitada axuda a que ese aforro se traduza directamente en redución de gasto real na factura.
En proxectos como o da UTE formada por Ferrovial e Endesa X, nos que o obxectivo é modernizar e optimizar o alumeado público, a política tarifaria é o complemento fundamental á tecnoloxía instalada: se a tarifa non se axusta ao patrón real de consumo, pérdese parte do beneficio conseguido coa eficiencia.